H Ιστορία του Αγρινίου

city-buildingΗ αρχαία πόλη του Αγρινίου πιθανολογείται ότι βρίσκεται 3 χιλιόμετρα ΒΔ της νεότερης πόλης. Με ανασκαφές που έγιναν το1927 και το 1928 βρέθηκαν όστρακα, οικιακά αγγεία και αιτωλικά νομίσματα. Το Αγρίνιο, κατά την παράδοση, οφείλει την ονομασία του στον Άγριο, γιό του βασιλιά των Καλυδωνίων και Πλευρωνίων Παρθέως, είναι όμως δυνατό να συσχετισθεί ετυμολογικά προς τον αρχαίο αιτωλικό λαό των Αγραίων, που αναφέρεται από τον Θουκυδίδη, τον Στράβωνα και άλλους συγγραφείς.

Το Αγρίνιο ήταν μία από τις τρεις αξιόλογες πόλεις της περιοχής μαζί με τη Στράτο και τη Σαυρία. Κατά τον 4ο π.χ. αιώνα η Αιτωλία αποτελούσε κέντρο αντιδράσεως κατά των Μακεδόνων, ενώ οξύτατες αντιθέσεις χώριζαν τους Αιτωλούς από τους Ακαρνάνες. Τις αντιθέσεις αυτές εκμεταλλεύτηκε ο Κάσσανδρος. Με την υποκίνησή του οι Ακαρνάνες κατέλαβαν το Αγρίνιο το 321 π.χ. και οι Μακεδόνες ενίσχυσαν την άμυνα της πόλης, εγκαθιστώντας σ΄ αυτήν Δωριείς με αρχηγό τον στρατηγό Λυκίσκο.

Όταν ο Κάσσανδρος αποχώρησε από την Αιτωλία το 314 π.χ, οι Αιτωλοί πολιόρκησαν το Αγρίνιο και οι Ακαρνάνες δέχτηκαν να το εγκαταλήψουν, με τη συμφωνία να τους σεβαστούν οι πολιορκητές. Οι Αιτωλοί όμως παραβιάζοντας τις συνθήκες κατέσφαξαν τους Ακαρνάνες και το γεγονός αυτό υπήρξε αφορμή να καταστραφεί αμέσως ολοκληρωτικά το Αγρίνιο από το γιό του Κασσάνδρου Φίλιππο Γ΄.

Το Αγρίνιο έπαψε από τότε να μνημονεύεται και μόλις κατά τον 12ο αιώνα κοντά στη θέση της αρχαίας πόλης δημιουργήθηκε ένας νέος οικισμός, η Μεγάλη Χώρα με ποιμενικό και γεωργικό χαρακτήρα. Στην ίδια περιοχή εμφανίστηκε κατά τον 13ο αιώνα το Βραχώρι, που κατά την επικρατέστερη ετυμολογία προέρχεται από τη λέξη Βλοχοχώρι επειδή οι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν σ΄ αυτό ήταν από την περιφέρεια του Βλοχού. Το Βραχώρι με το Αγγελόκαστρο και τη Ναύπακτο παραχωρήθηκαν από τον δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρο ως προίκα στην κόρη του, το 1294. Κατά τον 14ο αιώνα το Βραχώρι ανήκε στον κράλη της Σερβίας ενώ μετά το θάνατό του 1355 περιήλθε στους Αλβανούς.

«Το Παλιό Γηροκομείο Αγρινίου» Φώτο «Έψιλον Κυρ.»

Tο 1405 το Βραχώρι, το Αγγελόκαστρο και άλλοι οικισμοί προσαρτίστηκε στις κτίσεις του Κάρολου Α΄ Τόκκου και από τότε ονομάστηκε Κάρλελι. Λόγω της θέσης του το Βραχώρι κατά την κατάκτηση της Δυτικής Ελλάδας από τους Τούρκους, δοκιμάστηκε εξαιτίας πολεμικών γεγονότων. Η πρώτη καταστροφή του Βραχωρίου μνημονεύεται το 1585 κατά την καταστολή επανάστασης των: Θεόδωρου Γρίβα και Γκίνου Μπουά. Το 1611 η καταστολή του κινήματος που είχε οργανώσει ο Μητροπολίτης Διονύσιος ο Φιλόσοφος είχε αντίκτυπο το Βραχώρι. Το 1684 κατά τη διάρκεια τουρκοβενετικού πολέμου, βενετικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Αστακό, προχώρησαν στο εσωτερικό και κατέστρεψαν τα χωριά Ζαπάντι, Βραχώρι, Καλύβια και Αγγελόκαστρο. Το Βραχώρι εκτός από τη στρατιωτική του σημασία για τους Τούρκους ήταν και αξιόλογο διοικητικό κέντρο. Τον 17ο αιώνα ήταν πρωτεύουσα μιας από τις έξι επαρχίες της περιοχής και κατά το 1667, το Βραχώρι είχε τότε περίπου 1500 κατοίκους.

Στα τελευταία 30 χρόνια της Τουρκοκρατίας το Βραχώρι, όπως σχεδόν όλη η Δυτική Ελλάδα, υπαγόνταν στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Μετά το ξέσπασμα της επανάστασης η πόλη απελευθερώθηκε στις 11 Ιουνίου 1821. Την απελευθέρωσή της πέτυχαν οι δυνάμεις των Βλαχόπουλου, Μακρή, Σαδήμα, Γρίβα και άλλων οπλαρχηγών. Μετά την απελευθέρωσή του το Βραχώρι παρουσίασε αξιόλογη δραστηριότητα. Το Φεβρουάριο του 1822 έγινε έδρα διοικήσεως, ως το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου οπότε το κατέλαβαν οι δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη και του Ρεσίτ Κιουταχή. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το Βραχώρι ξαναπήρε την αρχαία ονομασία του και το 1853 ιδρύθηκε ο δήμος Αγρινίου.

Επιμέλεια Κειμένου: Έλενα Φαναριώτη (Σχ.Έτος: 2000-2001 :: Τμήμα: Γ5)
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: «Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα» Θ. Θωμοπούλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *